വസന്തം വരുമൊ?

വസന്തം വരുമോ......

ചന്ദ്രികച്ചാറൊഴുകി ലോകം സങ്കല്‍പ സുന്ദരമായ്‌
താരകാ വൃന്ദങ്ങളക്ഷമരായ്‌ ദൂര-
ത്താരെയൊ കാത്തു നില്‍പ്പൂ!
അക്കൊച്ചു വേണുതന്‍ സംഗീതമെന്തിനോ
ഹൃത്തിതില്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തി നില്‍പൂ.
താമരപൊയ്കയില്‍ താളം പിടിക്കുവാന്‍
‍തെന്നലിന്നുല്ലാസമാര്‍ന്നു നിന്നു.
സ്വപ്നങ്ങള്‍ കൊണ്ടൊരു മാല്യവും
കൊര്‍ത്തു ഞാന്‍ അക്ഷമയായിരിപ്പൂ.
ആകാശത്തമ്പിളി അത്തപ്പൂ കാത്തപ്പോള്‍
നീ മാത്രം നീ മാത്രം വന്നതില്ല.
* * * *
അകലത്തു കേട്ടൊരാ ദിവ്യ ഗീതം
അനുപമ സുന്ദരമായിരുന്നു.
അഴലു നിറഞ്ഞൊരാ ഗാനമാകെ
അനുഭൂതി ദായകമായിതെന്നില്‍.
നിരു‍പമ രാഗാനുനിര്‍വൃതിയില്‍
ഉടലാകെ കോരിത്തരിച്ചു പോയി
അകലത്തിരുന്നു ഞാന്‍ എന്‍ ഹൃദന്തേ നിന്ന-
പദാനമൊക്കെയൊന്നോര്‍ത്തുപോയീ
അകലെയാണെങ്കിലുമെന്നുയിരില്‍
‍അരികിലാണിന്നു നീ എന്നുമെന്നും...
കുഞ്ഞുബി.

WHICH TINT OF THE RAINBOW?.......

Which tint is of the rainbow!
Which note is of the sextet!
In your eyes,
In your lips,
What is the tone of
The music you hum?

I will adorn the treads you walk
With flowers… magnificent.
Open those steps for me to walk,
Dress up for me that night,
And keep yourself for me,
To take you near my soul
To make you the rhythm
of my heart.


All your lonely dreams
Were about me
We longed for our
Dreams to blossom.
To make you the life
of my life
There is an immense
Desire in my soul….

SOLITUDE.......

Solitude…..


Solitude! Are you also a lover?
Are the dewdrops the wrath of the night?
Strange desires! your paths are so broad,
And amazing, with my love.

Soft breeze, can you here this rhyme?
Could you go and whisper into her ears?
Can you come hear to shower the music
Embedded with the love, to me?

The woods have assumed a splendor
And the life a pleasure, always in here.
Forever spring, without seasons.
The spirit always,is in harmony,
All throughout the day and night.
Today my silence is immersing
In the rhythm of the melody
Of your love……..
kunjubi

MY NIGHTINGALE.......

My love turned you
Into a caged bird
I purchased your silver skies
I closed your horizon
In the crust of my heart….
Without anyone seeing it.

I craved to hide you as a pearl
In the locket of my necklace
I heard, you chanting my name,
In your every heartbeat.

I knew the balmy fragrance of your
Eternal love towards me
I saw the rapidity of your mind
Coveting only my ecstasy.
I was your refuge, mother, goddess,
Your beloved, and your unborn daughter.


And what are you for me?
The rain which poured down
On the scorched earth of my heart
Thirsting for the water
Of your interminable love…

A boon-giver who appears in the dream
Before the hapless, helpless devotee,
To grant any gift off him
And I chose your loving heart…

Kunjubi

Sunday, September 16, 2007

ആമി...മാധവികുട്ടി...കമല...കമലാ ദാസ്...കമല സൂരയ്യ

മാധവികുട്ടി-കമലാദാസ്--ആമി---കമലാ സൂരയ്യാ....

എത്ര കഥകള്‍...കവിതകള്‍...നോവലുകള്‍. ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഇതിഹാസം!

" എനിക്കൊരാളോടുള്ള സ്നേഹം എപ്പൊഴും ആത്മാര്‍തഥ ഉള്ളതായിരുന്നു. സ്നേഹം വന്നു പിടിപെട്ടാല്‍ പിന്നെ അതു അതിന്റെ വഴിയേ തന്നെ പോകും. രാത്രിയിലൊക്കെ തീവ്രമായ വികാരം അനുഭവപ്പെടും. കവിത ഒഴുകിവരും. എന്റെ ഉള്ളീലുള്ള കവിത മുഴുവന്‍ പുറത്തു വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എന്റെ ഹൃദയം ശൂന്യമാകും.. ആ ആള്‍ പിന്നെ ഒരു ശവ ശരീരം പോലെ ആകും"

അമേരിക്കയില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കു ഈ ബഹുമാനം കിട്ടാറുണ്ടോ? അവിടെ സ്ത്രീത്വം ബെഡ് ഡബിലിറ്റി(Beddability)യില്‍ ആണു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതു .അവരുടെ ലൈഗീകത്വം നില നിര്‍ത്താന്‍ എന്തൊക്കെയാണു അവര്‍ക്കു ചെയ്യേണ്ടതു? "ഇവിടെ ഇന്ത്യയില്‍ സാഗ്ഗിംഗ് ബ്രെസ്റ്റ് (sagging breast) വന്നാല്‍ അതൊരു പ്രശ്നമല്ല. ഞാന്‍ മൂന്നു കുട്ടികളെ വളര്‍ത്തിയതല്ലേ?
മുല കൊടുത്താണു, പാല്‍പൊടി അല്ല. അതിന്റെ സാറ്റിസ്ഫാക്ഷന്‍ (satisfaction)എത്ര വലുതാണു. അമേരിക്കയില്‍ സിലികോണ്‍ ഇന്‍പ്ലാന്റ് ഒക്കെ ചെയ്തു ബെഡ് ഡബിലിറ്റി പരിരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിiരിക്കണം.."

"ഒരു മീറ്റിങ്ങില്‍ വച്ചു ഞാന് സദസ്സിനോടു ചൊദിച്ചു: ഇവിടെ സിലികോണ്‍ ബ്രെസ്റ്റ് ഉള്ളവര്‍ ഒന്നു കൈ പൊക്കാമൊ എന്നു. പലരും കൈ പൊക്കി.ഒരാള്‍ സ്റ്റേജിലേക്കു കടന്നു വരുവാന്‍ ഞാന്‍ ക്ഷണിച്ചു.അവര്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവരോടു ചോദിച്ചു."ഡു യു മൈന്റ് ഈഫ് ഐ റ്റച്ച് യുവര്‍ ബ്രെസ്റ്റ്?" (Do you mind if I touch your breast?) സദസ്സില്‍ വലിയ കയ്യടിയും ബഹളവും.. ഞാന്‍ തൊട്ടു.. എന്താ കഥ! ബ്രെസ്റ്റ് ആയാല്‍ അതിനു റേസീലിയന്‍സ് (resilience)വേണ്ടേ? ഇതു വളരെ ഹാര്‍ഡ് ആയിരുന്നു. പുരുഷന്മാര്‍ക്കു ഇതു ഇഷ്ടമാകുമോ? ഇന്ത്യയിലിതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ലെന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞൂ...”ഇതാണു മാധവികുട്ടി
കുഞ്ഞുബി..
(കടപ്പാട്:T J. S. GEORGE}

MY EMPTY CAGE...

You were the one who soothed
My scorched feet
Walking on the embers on
The rugged path of life.

The giant tree spreading
Its branches of ceaseless love
Giving shelter and shade
In the arid summer ;
That very tree has now uprooted
In the twister, and the branches
Burned out to ashes ,
And has lost to the world.

Helpless I go on my
Lonely wandering
Through the dark tunnels
Of my unknown future.

My beloved skylark,
You have flown away, breaking
The bars of the cage, which was my love .
The music of your fluttering wings
Also have melted into the firmament.
You will never comeback to this
Nest of my love- into this empty cage!
This cursed life…..

I saved only one thing!
The plumes of splendor, you have
Shed in the empty cage you have left.........

SLUMBER.....

If you could
Spread your tiny wings
Leaving the cage of your
Mind and fly into my lips
Awake as a sonnet, and
With the plumes of your
Sweet words, caress me,
Blow out the flame of my woes
Humming a soft ballad
Rock me to slumber.

The breeze sings a lullaby
The leaves are swaying in the wind
The clouds kissing in their embrace.
Can’t you pour the nectar of this
Lurid night and calm me to sleep?

You save the sweetness of this hour?
When shadows and shadows hug;
The sea whispers and the earth
Swoons in its mirth....
And induce me to sleep..

ROSES !...............

Dew Drops!
Why have you given
A sad face to the rosy roses
Without a reason?

Last night on the way side
You blossomed and
What did you give to your lover?
Fragrance?
Your heart?
Honey?
Or your love?

Many who tread this beaten track
Have written your story, my darling.
And you remain here in glory
Emanating your scent and hue.

.CHANGES...

Today's tears are not the one
That dried up in the cheek, yesterday
Today’s smile is not the one,
Which faded yesterday from the lips.

Every emotion is not
Repetition, not at all, repetitions.
They are absolutely fresh,
Charming, and wonderful.

The water flowing to day, from
The spring, is not of yesterday’s
Nor the fleeing clouds are the same
Yonder, amidst the starry sky.

Yesterday’s feeling for my beloved
Also is different, today it’s more ardent.
In life’s rugged path, everything change
Yielding place for everything new,

And Providence decides the hue.........

CALL IT LOVE !

The ache which had no name
Someone called it love.
The honey which dripped and split
In the earth was called tears.
The mirage with the golden tinge
We called it the imagination.

The bamboo which was cut
And was injured, cried.
And that worthless wooden
Tube was called a flute.
The beautiful clouds wept and
Its color splashed across the sky
It became the rainbow.
And the unforgotten silent music
Which emanated was called the mind.

വസന്തം വരുമൊ?

ചന്ദ്രികച്ചാറൊഴുകി ലോകം സങ്കല്‍പ സുന്ദരമായ്‌
താരകാ വൃന്ദങ്ങളക്ഷമരായ്‌ ദൂര-
ത്താരെയൊ കാത്തു നില്‍പ്പൂ!
അക്കൊച്ചു വേണുതന്‍ സംഗീതമെന്തിനോ
ഹൃത്തിതില്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തി നില്‍പൂ.
താമരപൊയ്കയില്‍ താളം പിടിക്കുവാന്‍
‍തെന്നലിന്നുല്ലാസമാര്‍ന്നു നിന്നു.
സ്വപ്നങ്ങള്‍ കൊണ്ടൊരു മാല്യവും
കൊര്‍ത്തു ഞാന്‍ അക്ഷമയായിരിപ്പൂ.
ആകാശത്തമ്പിളി അത്തപ്പൂ കാത്തപ്പോള്‍
നീ മാത്രം നീ മാത്രം വന്നതില്ല.
* * * *
അകലത്തു കേട്ടൊരാ ദിവ്യ ഗീതം
അനുപമ സുന്ദരമായിരുന്നു.
അഴലു നിറഞ്ഞൊരാ ഗാനമാകെ
അനുഭൂതി ദായകമായിതെന്നില്‍.
നിരു‍പമ രാഗാനുനിര്‍വൃതിയില്‍
ഉടലാകെ കോരിത്തരിച്ചു പോയി
അകലത്തിരുന്നു ഞാന്‍ എന്‍ ഹൃദന്തേ നിന്ന-
പദാനമൊക്കെയൊന്നോര്‍ത്തുപോയീ
അകലെയാണെങ്കിലുമെന്നുയിരില്‍
‍അരികിലാണിന്നു നീ എന്നുമെന്നും...